Blog van Natasja Heijink
Artikelen over sportparkontwikkeling, fusies, gebruik en exploitatie van Sportparken; de vraagstukken waar gemeenten en sportverenigingen dagelijks mee te maken hebben. Ik schrijf vanuit de praktijkervaring die ik elke dag opdoe aan tafel bij gemeenten en verenigingen.
Wie voert de regie zodra een Sportpark meerdere gebruikers heeft? Hier schrijven wij over rolverdeling tussen gemeente en verenigingen, en over de sturing die nodig is om samenwerking op één Sportpark te laten werken.
Blogs over sportparkmanagement en regie112 uur per week beschikbaar, en toch staat een Sportpark buiten de piekuren vaak leeg. Hier duiden wij bezettingspatronen en de onbenutte ruimte die daaruit volgt, en wat dat betekent voor hoe u een Sportpark programmeert.
Blogs over gebruik en bezettingEen fusie begint zelden bij het bestuur, meestal begint die bij de D1 of de jeugd. Hier schrijven wij over hoe dat proces in de praktijk verloopt, welke signalen er vooraf gaan, en wat het betekent voor de toekomst van een Sportpark.
Blogs over fusie en samenwerkingEen Sportpark kan meer zijn dan een plek voor verenigingssport alleen. Hier gaat het over openstelling, maatschappelijke waarde en de rol die een Sportpark kan spelen in de wijk eromheen, mede in het licht van de Omgevingswet.
Blogs over open sportpark en maatschappelijk gebruikElk Sportpark komt de vraag tegen hoe de exploitatie en de financiering rondkomen. Hier schrijven wij over exploitatietekorten, financieringsmixen en de bestuurlijke keuzes die daarbij horen.
Blogs over exploitatie en financiering
Het fusiebesluit is genomen. Wat dat betekent voor het Sportpark zelf, met twee clubhuizen en twee sets velden die ineens één club moeten dienen, blijft vaak onderbelicht.
Niet elk Sportpark heeft een sportparkmanager nodig. Wel zijn er een paar signalen die daar vaak aan voorafgaan.
Procesbegeleiding is geen term die Sportgrond heeft verzonnen. Het is de gangbare naam voor wat een Sportpark-ontwikkeling nodig heeft zodra er meer partijen, emoties en fasen bij komen kijken dan een bestuur kan overzien.
Een fusie tussen sportverenigingen komt zelden onverwacht. Er gaat meestal een periode van stille samenwerking aan vooraf, die een gemeente of sportpark kan herkennen, lang voordat het een crisis wordt.
Twee sportparken, evenveel uren beschikbaar, een heel andere uitkomst. Waarom bezetting en optimaal gebruik niet hetzelfde zijn.
Wie hulp zoekt voor een Sportpark, komt minstens vier heel verschillende soorten expertise tegen. Ik leg uit welke dat zijn, en waar ik zelf sta.
Het AZWA gaat over zorg, maar raakt ook aan wat een goed georganiseerd Sportpark kan bijdragen aan wijk en regio.
Een haalbaarheidsonderzoek voor een sportpark is geen bevestiging achteraf. Wij leggen uit wat het wel inhoudt, en waarom de timing ervan alles bepaalt.
Een Sportparkvisie is geen mission statement en geen wensenlijst. Wij leggen uit wat het wel is, en waarom een sportpark zonder visie vastloopt op losse investeringen.
Voor de grasmat van een sportpark bestaat volop gespecialiseerde expertise. Voor de organisatie, exploitatie en samenwerking eromheen is dat veel schaarser.
Verduurzaming wordt vaak vooruitgeschoven tot na de renovatiebeslissing, terwijl het er juist bij hoort.
Onderzoek van Saxion bevestigt wat ik al jaren op sportparken zie: onbenutte samenwerkingskansen tussen verenigingen en de wijk. Over gedeeld gebruik en een haalbare Sportparkvisie.
Een verhuizing van één club lijkt een op zichzelf staand huisvestingsprobleem, maar raakt het hele Sportpark. Precies het moment om te verplaatsen, samen te voegen en door te ontwikkelen.
Gedeeld gebruik van sportaccommodaties klinkt voor de hand liggend, tot blijkt dat eigendom, beheer en gebruik zelden in dezelfde handen liggen.
Een sportaccommodatiebeleid ligt er vaak wel, maar stuurt in de praktijk zelden echt de ontwikkeling van een Sportpark.
Een groeiende sport als padel vraagt om een plek in de capaciteitsplanning, niet als losse wens achteraf.
Grote sportparkplannen worden zelden in één keer en door één partij gefinancierd. Vaker is het een optelsom van verschillende bronnen.
Verenigingen die naast elkaar bestaan in plaats van mét elkaar, dat lost zich zelden vanzelf op. Daar is vaak een verbindende rol voor nodig.
Een Sportpark hoeft geen sluitpost te zijn bij gebiedsontwikkeling, het kan er juist de sleutel toe zijn.
Een school heeft een hek, een bedrijf een pasje, een kerk een drempel. Het sportpark is vaak de enige plek in de wijk die voor iedereen zomaar toegankelijk is, als het goed wordt ingericht.
De echte vraag bij een Sportpark is niet altijd "hoeveel velden", maar wat het park voor een wijk kan betekenen.
Klimaat lijkt een technisch vraagstuk, maar hoort al bij de ontwikkelrichting van een Sportpark thuis, niet pas achteraf.
Een Sportpark kan op papier voldoende velden hebben en in de praktijk toch vastlopen. Capaciteit wordt ook bepaald door kwaliteit, planning, voorzieningen, mensen en piekmomenten.
Een sportpark openstellen leidt niet vanzelf tot breder maatschappelijk gebruik. Zonder gerichte programmering, samenwerking en duidelijke regie blijft een open hek vaak vooral een open hek.
Een financieel tekort op een Sportpark vraagt niet altijd alleen om extra subsidie. Eerst moet duidelijk zijn waar het tekort ontstaat en welke ruimte voor betere benutting, samenwerking en exploitatie nog onbenut blijft.
Zestig procent van de Nederlandse sportaccommodaties is verouderd. Waarom deze renovatiegolf nu ontstaat en wat dit vraagt van gemeenten.
Vraag een wethouder, een sportbedrijf en een verenigingsbestuur wie er over het sportpark gaat, en u krijgt drie verschillende antwoorden. Precies daar ontstaan de problemen.
Waar de herschikking van één sportpark al lastig is, is het clusteren van een hele gemeente een schaalsprong. Vijf vragen die daarbij onvermijdelijk zijn.
In één op de vijf gemeenten is de afgelopen tien jaar gebouwd op een sportpark. Hoe woningbouw en sportparkontwikkeling elkaar tegelijk versterken en verdringen.
Landelijke bevolkingscijfers zeggen weinig over uw eigen Sportpark. Waarom regionale verschillen bepalend zijn voor sportpark ontwikkeling.
Sinds 2014 groeit Nederland vooral door migratie, niet door natuurlijke aanwas. Wat dit betekent voor de toekomstige sportvraag bij uw Sportpark.
Naam, kleuren, bestuur: op papier is een fusie tussen sportverenigingen een helder proces. In de praktijk gaat het zelden mis op het papier.
Het aantal sportverenigingen daalt, terwijl het aantal sporters juist groeit. Wat deze paradox betekent voor sportpark ontwikkeling.
Een wachtlijst bij een sportvereniging wijst niet automatisch op een tekort aan velden. Welke onderliggende oorzaken vaak worden gemist.
Steeds meer Nederlanders sporten flexibel en individueel. Wat dit betekent voor de activering van bestaande Sportparken.
Twee sportparken met dezelfde bezetting kunnen een compleet andere maatschappelijke waarde hebben. Wat dat verschil bepaalt, en hoe u het zelf vergroot.
Een sportpark kan gemiddeld leeg staan en toch op piekmomenten volledig vastlopen. Waarom gemiddelde bezetting misleidend is.
Sportverenigingen vragen steeds meer van vrijwilligers, terwijl de bereidheid afneemt. Wat dit betekent voor sportparkbeheer en samenwerking.
Gemeenten hebben vaak wel cijfers over hun Sportparken, maar te weinig samenhang. Hoe Sportgrond losse databronnen verbindt tot één beeld.
