In vrijwel elk sportparktraject is er één vereniging die tegenwerkt. Die niet reageert op uitnodigingen, of juist bij elke bijeenkomst dezelfde bezwaren herhaalt. In de wandelgangen heet dat een lastige club, en daarmee is het onderwerp meestal afgedaan.
Vier verklaringen die vaker voorkomen dan onwil
Een eerdere ervaring. Er is ooit iets toegezegd wat niet is nagekomen, vaak jaren geleden en door mensen die er niet meer werken. Het bestuur weet dat nog, de gemeente niet.
Onduidelijkheid over wat er te winnen valt. Als een club alleen hoort wat ze inlevert, is tegenwerken de rationele houding.
Angst voor het precedent. Niet dit besluit is het probleem, maar wat het betekent voor het volgende.
Een intern verdeeld bestuur. Wat naar buiten komt als weerstand, is soms een bestuur dat er zelf niet uit is en daarom niets toezegt.
Wat doorduwen kost
Formeel kan het, en het besluit komt er. Maar de uitvoering strandt daarna op medewerking die niet wordt gegeven. Een club die zich overruled voelt, houdt een traject jaren in de wachtstand zonder ooit openlijk nee te zeggen.
Bezwaren weerleggen helpt evenmin. Dat lost de inhoud op, niet het wantrouwen eronder.
Waar het gesprek niet over gaat
Wij komen op sportparken waar een vereniging als dwarsligger geldt en waar het gesprek uitsluitend in het gezamenlijke overleg is gevoerd. In die setting weet de club zich in de minderheid en stelt zich navenant op, terwijl de vraag erachter nooit op tafel komt. Dat is zelden iemands fout. Een projectleider organiseert het overleg dat in de opdracht staat, en dat overleg is ingericht om tot besluiten te komen, niet om te achterhalen wat er ligt.
Wij zien het organiseren van draagvlak daarom als onderdeel van de opdracht, niet als bijproduct ervan. In de ontwikkelwerkgroep zit elke partij met een vaste afvaardiging, zodat er over meerdere bijeenkomsten iets kan worden opgebouwd.
Voor een gemeente is de bruikbare vraag dus niet hoe je een lastige club overtuigt, maar wat die club weet dat jij niet weet. Speelt dit in een van jullie trajecten? Wij van Sportgrond brengen dat in beeld voordat de verhoudingen vastlopen.
Wie participatie organiseert als informatieavond, hoort niet wat er speelt